Osman Nuri Özpekel
145 eser
Leyla diyerek hasretle koştum peşinizden
Mezheb-i aşk dersine mahsus kitabımsın benim
Mızrap vurarak fecri ağartsam çok olur mu
Mutluyuz dört yıl bitirdik sevgi saygı ilkemiz
Nabz-gir olmakda canan aşık -bimarına
Nasıl incittin beni böyle severken söyle
Ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar
Ne zaman güldü yüzün sen onu sevdi seveli
Niye gittin geri dönsen neyi sevsem olmuyor
Nur indi gönül tahtına bülbüller uyandı
Öldür beni bir gün buralardan gideceksen
Olmadı tenhaca bir işret çemende yar ile
Ömrümdeki ilk ayrılığın zehrini tatdım
Oyun Havası
Peşrev
Raz-ı aşkın saklarım dilde nihan ey serv-i naz
Ruhumda o mavi bakışın yangını nerde
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Sen benim karşımda ürkek nazlı bir ceylan mısın
Sen benim son ilkbaharım kokladığım tek gülsün
Seni bir sevgili gibi bekledin dilde
Seni sevmek güzel şey düşünmekse çok acı
Sensizlik zordan da zor
Sevdalı gönül bir bakışın ardına düşmüş
Sevdalı nefeslerle yakan sözleri vardı
Sevgi beklerken neden hicrana savrldun gönül
Sinemde çırpınır kınalı "ud"um
Sinemde çırpınır kınalı udum
Şu geçen yıllara bir bak ne kadar hatıra var
Tasvir edemem sen gibi bir ülkeyi asla
Terk etme bu akşam beni divaneye döndüm
Vecd-i dilden geçtin amma geçmedin elden gönül
Vefasız nerdesin gururu bırak bekliyorum hala dönersin diye
Vermiyor bir lahza ruhsat payine yüz sürmeye
Viranbağda açan güller benim bahçemde açmaz mı
Yanık bağrında yıllardır kanar mızrabının yadı
Yarin ki her tebessümü dağ üstü bağ olur
Yeter artık sana hasret ne zaman güldüreceksin
Yıllar yılı sevdim diye gönlümle avundum
Yüceler yücesi Rabbin ulu şahini semadır
Yüreğime işlenen pırlanta dal gibisin
Zaman alevden kanatlı yüreğim acıyı tatdı