Osman Nihat Akın

Ahım gibi ah var mı aceb ahlar içinde

Akşam güneşi kalkmalı saçlara güller takmalı

Ben bir yuvasız kuş gibi çamlarda gezerken(*a- sofyan )

Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım

Bir güneş bahtıma bir gün doğacaktır sanırım

Bir ihtimal daha var o da ölmek mi dersin

Biz mey içeriz kalmasa santim kasamızda

Cevrin yeter artık bu kadar olma sitemkar

Ellere uzaktan bak bana yakın gel

En nihayet o vefasız yakadan attı beni

Geçti hayal içinde bunca yıl bir gün gibi

Girdim yarin bahçesine gül dibinde gül-izar

Göze mi geldim sen mi unuttun

Gözümden gitmiyor bir dem hayali

Güzel bir göz beni attı bu derin sevdaya

İçimde bir arzu var"Seninle kaçsam"gibi

Kaç yıl yüreğim sızladı ateşlere yandım

Kalbimdeki son aşka inerken kara perde

Körfezdeki dalgın suya bir bak göreceksin

Ne gecelerim gece ne günlerim gün oldu

Ne müşkülmüş seni sevmek sana yar olmak

O güzel başını göğsüme koysan

Öyle bakma eriyorum çapkın kız

Sen arzu ettin bu ayrılık senden eserdir

Sen küçükten böyle hoppa bi-vefa

Sensin gözümün nuru baharı güneşi

Sensiz geçen her gün gecelerden de siyahtır

Sevda ona yaklaşma yanarsın tutuşursun

Seyre daldık gonca-i handanı bir ömür bitti

Şu seven kalbin feryadını duy bir gece olsun

Unutmak kabil mi seni ah ne mümkün (Eski yazı)

Yaşlı gözlerimi kuruttum bu gece

Yine aşkı bana dudağınla sun

Yine bu yıl Ada sensiz içime hiç sinmedi