Nurettin Gökmen

Ben yanında her zaman bir sırra eriyorum

Beni aşkınla perişan etme ne olur sevdiğim

Düştü yollara gözlerim gibi ümitlerim

Ne yazık ki aşk toprağım çöl olduktan sonra geldin

Ne yüzle bakarım artık yüzüne

Söylüyor hicranını her hazin nağme bana

Şu dünyanın sevecek nesi var sanki deme

Şu yaşlı gözlerime son defa bir bak da git

Yaşadım bak bunca yıl her günü hatıranla