Nurettin Cemil Sangan

Pek sever gönlüm bahar-ı dilkeşi

Pür-neşe gönül şimdi neşve-i mest içinde

Rengini mehtaba vermişti semavi gözlerin

Ruhumu saran aşkın ateş olup yaksa da

Şafak ol sen ruhuma bitsin artık hicranım

Sermestim aşkınla ben

Sevmek mi güzel yoksa sevilmek mi ne dersin

Seyr eder gönül seni her gün bir vecd içinde

Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı

Sinemi suzan eden mihr-i cemalindir senin

Söz verip aşkımı ferdaya attın

Tavus gibi salınırsın gezersin ah gezersin

Udunu sinene her sardığın an sevişip taptığımız günleri an

Varalım bezm-i vakittir meyi bekletmeyelim

Varlık aleminde subhan göründüm

Yine gel gözlerim nurunla yansın bu akşam

Zehretme aşkı bana zulm ederek inletme

Zulmette ela gölgede mavidir o gözler