Nurettin Cemil Sangan
66 eser
Ahım gibi kansa da hicrana kansa gönül
Artık yetişir girye-i hicranımı dindir
Aşk hastasıyım bakma benim nabzıma doktor
Aşkımı yıllarca susturdum
Aşkın ezeli neşesi afakımı sardı
Ateş saçıyor gözlerinin şulesi dilber
Bakamam doya doya o füsunkar çehrene
Bekliyor gönlüm seni Moda Koyunda yine
Bin cana değer gönlümü aşkınla yaşatmak
Bir anda sıcak bir emel asabımı sardı
Bir aşka düşüp gerçi tutuşmak ne güzeldi
Bir cana değer gönlümü aşkınla yaşatmak
Bir gün hisarın geçmiştim yayla bağından
Bir öpüşde büyük ağrı sardı başımı
Bir tatlı nevaziş gibidir hasreti dilde
Bitsin artık bu elem ezayı bırak eylen
Bu sabah da yine sensiz uyandım
Cemilim cemalinin hayranıyım ezelden
Deli divane edersin dediler her seveni
Derdimi örtmekde bin şevk -i nikabım var benim
Dinle sen bir lahza gönlümün feryadını
Dök saçlarını sine-i billura saçılsın
Dün açan gül dökülürken güzelim
Dursun helecanlar seni görsün de gönüller
Ela gözlü güzel kız girdin bahar çağına
Ey gözleri aydın dolunaydan daha aydın
Eyledi inam-ı vuslat nazlı yar
Fikrinde midir eşk-i rizan
Gel yeter hicrinle artık dide giryan olmasın
Gönlümün bir hali var ki gam değil kasvet değil
Gül bir daha ruhum yine güllerle bezensin
Gül yüzünün rengi uçmuş sanki kalbim yorulmuş
Güller açmış bülbül olmuş bi-karar
Halis altundan o saçlar tel tel
Her nağmen ile ruhuma sen et de bir ihsan
Hicr ile deycüra dönmüştü cihan
İçtim aşk şarabını dün yine elinizden
İmtihanda güzelim aldı yine zikr-i Cemil
Kalbimde yanan ateşi aşkın ile söndür
Kam almadı gönlüm bu hayatın güzerinden
Kan ağlıyor gönülde sızlıyor için için
Koşma aşka delice onda vefa yok gönül
Mecnunam artık bana bi-çare desinler
Mihnetle geçer ömrüm perişanım
Nev-bahar-ı hüsnüne ermez hazan
Nevbahar-ı hüsnüne ermez hazan
Olmasaydın sen gözüm görmezdi hiç dünyada zevk
Övünme sen yarim elbet benim gibi ağlarsın