Nihal Erkutun

Bir tatlı bahar akşamının son nefesinde

Bir yabancı gibiydin dün geçerken yanımdan

Çamlarda dolaşsak yine hülyalara dalsak

Çiçeklerle bezenmiş

Dinmede gönlümün hüznü hicranı

Göğsümde yanardağ gibi yanmakta gönül ah

Gönlümde bir gonca gülün açtığı güzel gün

Gözümün yaşını kurutamadım

Gül açarken bahçemde hep hayalin gülümser uzaktan bana

Hemen gidiyor musun kal daha bir gün olsun

İlahi nağmelerinle tanburu değil kalbimi çaldın

Maziyi nasıl taşlara çizmişse denizler

Nasıl bitti sonsuz sevgi inanılır mı buna

Neyleyeyim ben bu kızıl saçlı akşamları

Rüya kadar engin erişilmez bir emeldi

Sen kopup gidince gönül bağından

Tanrı yaratmış her türlü inceliklerle seni