Nasibin Mehmet Yürü

Nazlı yarin aşkından ben yandım

Ne olur lutfunla şad etsen gönlümü

Neden kalbim seni sevdi

Neler çektim şu gönlümün elinden

Nerde kaldı nazlı yar

Oğlan oğlan boynuma dolan (Yalabuk Çoban)

Ömrün ezvakında aşkın görmeyen esrarını

Öyle bir aşkın esiri oldu ki gönlüm benim

Parlak yüzüne gıpta eder fecri bu dehrin

Peşrev

Saçlar dağınık sine-küşa geldi sabahtan

Saffet-i kalple katıldım aşkının alasına

Samanlık dolu saman

Şanlıdır efem şanlıdır

Sar kollarını boynuma canım senin olsun (Kötü)

Saz Semaisi

Şeb-i vuslat hayal oldu

Şen bakışların yaktı beni gözleri kare

Seni candan severim aşkına kurban olurum

Sensiz gecenin var mı sabahı bilemezdim

Sevdasına ben doymadım gözümden nihan oldu

Sevdiğim gözlerinin billahi ben meftunuyum

Seyr-i mehtab edelim gel bu şeb ey mehlika

Şu beste gelir hatırıma şimdi bu demde

Subhu bulsam sine-i safında bir şeb ey peri

Terennüm et biraz tizden Nasibim dinleyen kansın

Tuluğa bastın yoğurdu

Unuttum seni ben yüzüme gülme

Vardır emelim aşkın o kudsi güzerinde

Vuslat ne imiş aşk ne imiş bilmez iken ben

Yalovanın gelini yerde sürür telini

Yanarım sevgine canan sana pek çok yanarım

Yazdım ki bu şiirim sana bir hatıra olsun

Yoktur elemi aşkın o parlak seherinde

Zavallı masum kalpteki sevda

Zeynebim çifte bomba taşıyor