Mustafa Nafiz Irmak
387 eser
Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek
Beni hüznümle bırak istemiyorum seni
Beni unutma ki sana yanmışım
Bin gözyaşının incileşip aktığı andı
Bir beste olup yükseliyor ruhtaki nale
Bir dalda öten biz iki sevda-zede kuştuk- Bir dalda öten biz iki sevdazede kuşduk
Bir ehl-i dilim kubbe-i minada gözüm yok
Bir ehl-i dilim kubbe-i minada gözüm yok
Bir ehl-i dilim kubbe-i minada gözüm yok
Bir gizli günahın izi gül benzini sarmış
Bir gizli günahın izi gül benzini sarmış
Bir gizli yalan söyle de aldat beni kandır
Bir gonca açarken saçının son bükümünde
Bir gonca açılmış Pınarın dertli başında
Bir gül kokusundan daha baygın nefesin var- Bir gündü bana sen yaşamak zevkini verdin
Bir gündü bana sen yaşamak zevkini verdin
Bir handenizin zevkini vuslat gibi tattım
Bir handenizin zevkini vuslat gibi tattım
Bir handenizin zevkini vuslat gibi tattım (BESTEME)
Bir hatıra kalsın bana gül handelerinden
Bir hayal alemi içindeyim ben
Bir kır çiçeğinden daha tazesin
Bir kuş uçmaz kervan geçmez ellerde kalırdım...
Bir lale yüzün mihneti kalmış eserimde
Bir lale yüzün mihneti kalmış eserimde
Bir lale yüzün mihneti kalmış eserimde
Bir lale yüzün mihneti kalmış eserimde
Bir nazarla dilleri sevdaya düçar eyleyen
Bir şarkı söyle de kanasın ruhum
Bir ses bütün hayatımı hicrana bağlıyor
Bir ses bütün hayatımı hicrana bağlıyor
Bir sitemin zehriyle içimden yaralandım
Bir sitemin zehriyle içimden yaralandım
Bir sitemin zehriyle içimden yaralandım
Bir sitemin zehriyle içimden yaralandım
Bir taze bahar aşkı ile geçti bu yaz da
Bir teselli beklerim gönlümdeki bin yareye
Bir vakit benimde cananım vardı
Bir vuslata değmez bu kadar gözyaşı mihnet
Bir vuslata değmez bu kadar gözyaşı mihnet
Bir yaz günü gezdik yürüdük çamlar içinde
Bir zaman benim de sevgilim vardı
Bir zaman kalbim boştu kelebek gibi şendim
Bitsin artık bu elem ezayı bırak eğlen
Bu akşam içinden üzgün gibisin
Bu akşam içinden üzgün gibisin