Mustafa Nafiz Irmak

Ruhumda senden bir nale vardır

Ruhumdaki hicranı sezen gözleriniz var

Ruhunda ölen nağmede sevda sesi var mı

Sahilde saba rüzgarı ağlarken uyan sen

Şakrak sesinin yaktığı avare gönüller

Sana gönül verdim beni bırakma

Sana gönül verdim beni bırakma

Sazın gibi al sinene vur kalbimi inlet

Sen gidersen bu gönül devleti nisyana döner

Sen her zaman kalbimdesin

Sen her zaman kalbimdesin ruhumda ağlıyor sesin

Seni ruhumda buldum aşkımın seherinde

Seninle kurtuldum ben bahtımın gecesinden

Sensiz bu sabah bir acı rüyayla uyandım

Sensiz yaşamak bil ki ölümden de acı

Sensiz yaşamak bil ki ölümden de acı

Sevda ateşinden tutuşup yandı bu sine

Sevda ile dillendi bu son şarkı sesinle

Sevdama yakın gel beni eller gibi tutma

Sevgi ateştir sevenler sevilenler aşk ateştir

Sevgi dillerde yara gözümüzde rüyadır

Seviyordum onu ruhumda kanarken yaralar

Seviyordum onu ruhumda kanarken yaralar

Seyr eder gönül seni her gün bir vecd içinde

Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı

Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı

Şimşek gibi kanatlı yıldırımlardan atlı

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Son hatıra aşkımda kalan bir sarı saçtı

Son şarkıların sesleri kopsun dudağından

Son şarkıların sesleri kopsun dudağından

Son ümidimde bitti kuş gibi uçtu gitti

Sonbahar goncası mı göğsünün üstündeki gül

Söndü yadımda akisler gibi aşkın seheri

Sönmeyen bir ateş söndü artık içimde

Sorma sakın derdimi yar ve ağyar duymasın

Sormadın halimi hiç kalbimin esrarı nedir

Şu yollar uzar gider

Südde-i pakine yüz sürmeğe geldim cana

Sussun mu gönül artık hicrinle mi hep yansın

Tanburda nale dilde azap gözde şulesin

Tanburda nale dilde azap gözde şulesin

Ümidim söndü (öldü) artık sevmeyen bir kalp için yandım

Uyuturken beni sevdası ipek bir kanadın

Vaktiyle benim de gülşenim vardı