Mustafa Nafiz Irmak
360 eser
Bülbül sesi ah oldu bu yıl fasl-ı baharda
Bülbülüm baharımsın sen en sevgili yarımsın
Çağlarım hicrinle ben coşarım deniz gibi
Cana beni al yanına hoş-gam olayım ben
Çekerim gözyaşı halinde sızan hasretini
Çekerim gözyaşı halinde sızan hasretini
Çılgınca seviştik o benim candan eşimdi
Çılgınca seviştik o benim candan eşimdi
Çılgınca seviştik o benim candan eşimdi(*)
Çok bekledim akşam seni yollarda vefasız
Çok bekledim akşam seni yollarda vefasız
Çok bekledim akşam seni yollarda vefasız
Çok derdini çektim o gülün durmadı gitti
Çok mu gördün bana birkaç gece mehtabı felek
Çok mu gördün bana sen bir gece mehtabı felek
Dalgın suların ruhu fısıldarken açıkda
Dalgın suların ruhu fısıldarken açıkta (SON ŞARKI)
Dargınım sana ben yüzüme bakma
Derdimin dermanı yok ağlamak istiyorum
Derdin bana bir hatıra gurbet gecesinden
Dervişiz Hak diyerek zikrederiz yaHu
Dilberlerin en şuhu yine zevk u safada
Dinle tanburda ruhumun sesini
Dinlesen bir lahza gönlümün feryadını
Dinlesen bir lahzacık gönlümün feryadını
Dur şöyle o gözlerle bana bir daha bak
Duysam acıyan kalbimi bir lahza sesinden
Elbet gönüllerde sabah olacak
Elhan ile bir aşkı terennüm ediyorken
Eşini kaybetmiş bir garip kuşum
Eşini kaybetmiş bir garip kuşum yuvamı yel almış
Eşini kaybetmiş garip bir kuşum yuvamı yel almış
Ey gonca neden gül yüzünün rengi sararmış
Ey gonca neden gül yüzünün rengi sararmış
Ey gonca neden gül yüzünün rengi sararmış
Ey gonca neden gül yüzünün rengi sararmış
Ey gonce-i sevda bana bir handeni göster
Fecr-i hüsnün görmeğe yok kudretim
Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkda
Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkta (KANLICA KOYUNDA)
Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkta (KANLICA KOYUNDA)
Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkta (KANLICA KOYUNDA)
Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkta (KANLICA KOYUNDA)
Feryad ediyor dil gibi bülbül seherimde- Feryad ediyor dil gibi bülbül seherimde
Gamdan azad olmuyor gönlüm benim
Gecenin matemini aşkıma örtüp sarayım
Geçtiğin yollarda bekler hasretim hiç durmadan