Mustafa Güler
29 eser
Bana seni sevdim dedin sevdan ile yandım dedin
Bedenime can verdin
Bir ateş gibi yaktın kapanmaz yara açtın
Bir görüşte meftun oldum o kara gözlere
Bir görüşte meftun oldum o kara gözlere
Bir hevesti aşkımız ısınmıştı kanımız
Bir sonbahar mevsimi ayrılırsak seninle
Birlikte geçen günleri hasretle anmayacaktık
Bu nasıl sevmektir hiç bilemiyorum
Duydum ki sana da kısmet çıkmış
Gece sessiz kulakta yine sesin var
Gönlüm hazana erdi baharı aramak boş
Gönlümdeki kıvılcım için için yanıyor
Hasretini çeker miydim gözyaşımı siler miydim
Her ilkbahar gelişinde seni anar hep yanarım
İçimdeki sevgile yanar bu tenim
Mevsim kışa giriyor gönlüm ise ilkbahar
Mevsimlerden ilkbaharken (Seni sordum yıldızlara)
Ne güzel bir mehtaptı o baharın gecesi
O simsiyah saçlarınla gülümseyen gözlerinle
Sabahlar olmasaydı geceler olurdu sonsuz
Senelerdir birlikteyiz mutlu olup gülmekteyiz
Sevdiğimi hasretle içimdeki özlemle
Sevgiliye hasretim hiç dinmiyor
Sinoplu bir güzele vuruldum gözlerine
Unutsan da beni her gece seni ararım
Uykusuz gecelerde gözümde uyku oldun
Veda etmeden git çünki geleceksin
Yıllardır sevginleyim gör aşkımı ne olur