Mustafa Coşkun

Bûselerin cânânım yakıyor hâlâ beni

Cân-ı gönülden hep sevmiştim seni

Candan da geçtim bak ben senin çün ey âfitâb

Cânıma cândan gül ey yâr özge cânânın için

Ciğerimden canım taşar (Ağlarım ben her an anam)

Damarımda kanım gibi ( AŞK BÖCEĞİM )

Damarımda kanım gibi (AŞK BÖCEĞİM )

Derdin nedir güzelim hazân değmiş yüzüne

Dizlerinde yatmaya göğsünde uyumaya

Doğmasın güneşler sensiz güzelim

Dökülen gözyaşımda bir günahın yok senin

Dokunamadığım güneşimdin sen

Dünyamı sararken tatlı gülüşün

Dünyayı verseler güzelim bana

Efkârlıyım bu gece Arıyorum kadehte

Ellerim semâdan inmedi yere

Ellerimden tutuver Kalbinde uyutuver

Geç mi kaldık aşka cânım bahtımız dargın iken

Geç mi kaldık aşka cânım bahtımız dargın iken

Geceler hüsrâna boğuldu kaldı

Gel bu gece güzel can cana olsun

Gel vuralım ayrılığı

Gelsem senin limanına Alsan beni kollarına

Gideni anarken düşer yaprağım

Gidiyorsan terk edip artık ben hiç gülemem

Gitme dedim sevgili gitme sakın ellere

Gitti cânân dilde bitmez gitmeyen bir gam kalır

Gönlümde dinmeyen sızı gibisin

Gönlümde yeşeren bahar tadınla

Gönlümün baharında uçan bir kuş misâli

Görmezlikten gelme cananım beni

Gözlerinde gördüm aşkın ateşini

Gözlerinde gözlerim kaybolup gidiversin

Gözlerine baksam yüreğim çağlar

Gül olup gülümseyip açıversen ne olur

Güller içinden çiçektir

Güneşin kızılı vurmuş saçına

Günlerdir ne gelen ne soran oldu

Günleri bitirip aylara döndüm

Hasret kaldım nefesine

Hep bir muammâ dedin kalbi kırık sevgime

Her sabah uyandığımda yastığımın üzerinde

İki damla gözyaşı kirpiğimi ıslatan

İkimiz bu aşka verdik çok emek

Issız geceler rûhuma hicrân oluyorken

Kalbi hicran yarası sineyi gam öldürür

Kalbimi yarsan bir görsen seni

Kalbimin sâhibisin ben sensiz olamam ki