Metin Everes

Acı bensiz yola çıkmaz yara bensiz kanamaz

Acı sözler dilimizde

Açık tuttum kapımı çalmadan girsin diye

Ağır ağır giden gurbet kervanı

Aklımı başımdan aldı inanki o bakış o fidan boy kara gözlüm

Ankara seninle cennet gibiydi (*)

Artık her şey bilinsin kalmasın gizli saklı

Artık ne teselli ne ümid kaldı hayattan

Aşkımız bir ömür bitmesin diye

Aşkın beni yıllarca helak etti efendim

Aşkın denizinde boş sandal gibi

Aşkın gönüllerde adın dillerde

Aşktan kaçalım derken meyhaneye düştük biz

Ateş misin yakıyorsun bakınca

Ayrılmaya kararlıysan son defa bir bak da git

Bahçemdeki son goncada çehren gülüyor

Bakışı yaktı yine gözleri billur mine

Bal diye yedim zehrini tac eyledim her kahrını

Bayram geldi bak yine (*)

Belki şimdi gidiyorsun

Ben aşkı bilmiyordum onu senden öğrendim

Ben sevgiye hasretim gerçek aşk yaşamadım

Beni hiç sevmese de adı düşmez dilimden

Beni sev cennete sevginle girilsin yeniden

Bir bakış bir gülüş aklımı alan

Bir bakışla doldurdun kalbimdeki boşluğu

Bir başka felaket dilemem yetti bu sevda

Bir bir tükenip gitti de ömrümde ki yıllar

Bir çığ gibi senden koparak aha sığındım

Bir damla elem kalmadı sinemde sesimde

Bir deli rüzgardır sevda dediğin

Bir gün bile olsun beni sensiz koma lütfen

Bir kalıba bürünmüş bu dünyada gezeriz

Bir penbe ateş var gülün en taze yerinde

Bir sevda gülüsün allar içinde koklarım okşarım severim seni

Birden bugün hayaline yaklaştı gözlerim

Bitecek bu ayrılık üzme kendini sakın

Bitmez bu yokuşlar bu yolun düzleri yok mu

Bittiyse bu aşkta senin hiç mi suçun yoktu sanki

Bırak derdi kederi sana gülmek yaraşır

Bırak merhem saran dostum yaram merhemle bağdaşmaz

Bu sevda böyle bitmez

Demek gideceksin gurbet ellere

Derde saldın gösterirken bin deva her derde sen

Dert katarsın her geçen gün ruhumun ezvakına

Deva gelmez bela gitmez teselli aha kalmıştır

Elinle ağrımı kestin dilinle sancımı sen

Elinle dergiğin o çiçekleri kokladım her zaman elin diyerek