Mediha Şen Sancakoğlu

Sensin bana benden yakın ayrılır mı çiçekle dal

Sevda denilen şey kula ihsan

Sevda ile söylendi adın dün gece

Sevda mı acep aşk mı ne derler adına

Sevda okudum aşk okudum gözlerinizden

Sevdim seni çılgın gibi ey gözleri afet

Sevgilerle coşarım şarkı söylerim hey hey

Sevgilim ömrümü versem yoluna sen benim kadrimi bilmeyeceksin

Sevgilimdin sen benimdin eskiden

Sevgin ile dolmak için mutluluğu bulmak için

Sevginin güneşinde gül gibi kavrulurum

Sevgisiz kalmıştı gönlüm

Seviyor gönlüm inan her güzeli sen sanarak

Seviyordun eskiden bırakıp gittin neden

Seviyorum sözünü nerede söylemeli

Sonbahar mı gelmiş yoksa nedir bu kasvet

Söylendi bugün dildeki alemde o gözler

Şu yüreğim yanıyor için için yanıyor

Sürmedim asude bir dem gülmedim bir gün bile

Tanrım seven bir kalp vermiş

Taptaze bahardım niye bilmem güze geldim

Tekrar denemem sevmeyi geç oldu biraz geç

Türkiyemin asil genci

Tuttuğum dal kırılıyor sevdiklerim darılıyor

Ün salmışsın dört bir yana

Unuttum her şeyi aklım fikrim sen

Üzülme hiç vara yoğa ne gerek var ağlamaya

Var mı zalim kavlimizde başka bir yar peylemek

Veda edip gittiğin gün unutursun dedin bana

Yaktın beni ey sevgili bak sineme açtın yara

Yanağında ben dudağın kiraz

Yaşayamam sevgilim ben senden ayrı

Yazdım yine mısraları kurşun kalemimle

Yeni bir aşka tutuldum gezerim böyle perişan

Yere göğe koyamam aşkın benim baş tacım

Yine öfke yine şüphe yine bin dert

Yıldızları bir bir uzanıp toplayıversem

Yıllar geçiyor saçlara aklar sererek

Yıllar yılı hep dert çile

Yıllar yılı hep dert çile dayanacak hal mi kaldı

Yıllar yılı yalnız bana bak böyle güzel

Yollarını gözlüyorum belki dönersin diye

Yüreğim daraldı sanki kafeste

Zor değil bir tanem inan çok kolay