Mediha Şen Sancakoğlu
286 eser
Niye küstün niye tavrın yine bir başka biçim
Niye mahzun duruyorsun bükerek boynunu öyle
O güzel kız saça güller takıyormuş dediler
Okşa uyut dizinde buselerle uyandır
Ömrüm artık sonbaharmış saçlarımdan anladım
Ömrümün hazanında bahar getirdin
Ondan umut kesti yürek geçmeliyim çaresi yok
Öyle bir sarmış ki aşkın sanki bir sevda ağı
Özledim bir tanem özledim seni
Rüyamda seninleyim gündüz hayalinleyim
Rüzgarın nefesinde sen gelirsin aklıma
Rüzgarlar önünde hep sen savruldun
Sabahsız geceler sensiz olmuyor
Saçı kumral gözü mavi adı Ebru kızımın
Saçlarında sırma saklı parlar altın teli gibi
Saf olduk dizi dizi açtık ellerimizi
Sana hasretle bu ömrüm bitiyor ah çekerek
Sana olan sevgimi eller ile bir tutma
Sana öyle derinden bağlıyımki cananım
Sarıver kolların ey nazlı çiçek
Sen başkasın güzelim bir eşini bulamam
Sen çiçeksen bülbülün oldum senin
Sen çok uzakta ben senden ayrı
Sen gel de yeter en kısa yoldan varırım
Sen gönlüme bin neşe veren gonca-dehensin
Sen gönlümün sultanı hayatsın cana cansın
Sen gönül bahçemde gülsün vermem asla ellere
Sen günahım alıyorsun bilerek bilmeyerek
Sen güzellerden güzelsin ben se Mecnundan beter
Sen henüz bir ilkbaharsın
Sen sevdalı bahçemin menekşesi gülüsün
Sen yoksun diyerek çektiğim derdi hasreti kederi bir de bana sor
Sende buldum neşeyi
Senden acı bir hatıra kalbimde duran ok
Senden ayrı yaşamak bu hayata vedadır
Senden bana bir gün bile bir faide yokmuş
Seni candan bile fazla seviyordum biliyorsun
Seni ellerle gezerken görüverdim bu sabah
Seni rüya gibi hazla seviyor gönlüm inan
Seni zalim bana her gün gelerek sevdim dedin yemin ettin ağladın
Sensin bana benden yakın ayrılır mı çiçekle dal
Sevda denilen şey kula ihsan
Sevda ile söylendi adın dün gece
Sevda mı acep aşk mı ne derler adına
Sevdim seni çılgın gibi ey gözleri afet
Sevgiden sevdadan artık vazgeçtim
Sevgilerle coşarım şarkı söylerim hey hey- Sevgili ne olur dön artık bana