Mediha Şen Sancakoğlu
286 eser
Hayatımı zehrettin sana oldum köle kul
Henüz çok körpesin narin fidansın
Hep ayrılık yazmış bana Yaradan
Her gönülde gözde güzel
Her güzele aldanma
Her sözüme alınaraka öfke ile bakma öyle
Hızlı estin düşürdün takvimdeki yaprağı
İçirsen kana kana sevginle tazelensem
İçsem o güzel sevgini rüyalara dalsam
İnanırsan yalan dolu sözlere
İster misin seninle göklere yükselelim
İzmirin asil incisi
İzzet Baba Boluda izler bırakıp gittin
Kalbim bu gece sensiz elemle atıyor ah
Kalbim dayanamaz sensiz bu acıya
Kalbimdesin nakış nakış aklım aldı o hoş bakış
Kalbine sor başka yerde arama
Kaldı bir zalimde aklı döndü kalbim şaşkına
Kalmadı gözümde bir damla uyku
Kanadı kırılmış kuşlar gibiyim
Kandı gönül bir bakışına
Kar yağıyor yatağıma her gece ateşini özlemekten yoruldum
Karar verdim tüm dertleri sileceğim
Karardı mehtap zehroldu hayat- Kimbilir nerdeydin akşam kimbilir kimler için
Koklamazsan bahçenizde sünbül olmak istemem
Kolay mı sanıyorsun seni kalbimden atmak
Kor ateşlere sarıldım seni görmekle bir an
Kül rengi akşamlar başlıyor yine
Kurtar Tanrım düştük dara böyle olur bahtı kara
Küstün bana sinem yara kalbim yara yar
Manası derin kirpiği ok sevgiyle bakan gözleri var
Marmaranın incisinde yaşarsın
Mecnundur dediler küstüm herkesle
Meltemlerden iz gibi ferahlatır sözlerin
Mevsimlerin baharını yazını sevgilinin kaprisini nazını
Mutlu günler görmek için
Mutlu günlerimi aldım kaleme
Mutlu mutsuz hatıralar yüreğimde boğum boğum
Nağmeler döküldü hafif bir sesle
Nazlı nazlı gelişinle tatlı tatlı gülüşünle
Ne desem ne desem ey gönül sana
Ne olur açma arayı bağlatma sakın karayı
Ne yıllar korkutur beni ne ecel sen öyle kalbimde durdukça güzel
Ne zaman sarılsam ne zaman öpsem
Neden affedeyim seni ben niye
Nefesim daralır ele bakarsan
Niye birden yüreğinden söküp attın beni sen