Mebruke Çağla

Aşk bağımız viran olmuş yar ona biganedir (*)

Bir alevden nehr akıyordu ruhlarımız arasında

Bir bezm-i meyde olsak seninle yanyana

Bir gönül ki sevdi yandı aşka erdi vecd ile

Çağla derler ben aşıka çağlayanım çağlarım

Çağla gönlüm ismin gibi çağla durma çağla coş