Kemal Emin Bara

Ağladım ah ü figan ettim bu şeb

Aşıkım Mecnununum kurbanınım

Aydın ili efelerin ocağı

Bağ-ı hüsnün o güzel gülleri soldu

Bahar olsa yine seyr-i gülistan olduğun görsem

Ben inandım ey gönül lutfeyle gel sen de inan(Eski Yazı)

Ben seni gördüm göreli

Benim serv-i hıramanım efendim nazlı sultanım

Bir gün olacak ben gibi nalan olacaksın

Bir haber yok kuy-i canandan saba

Bir nim neşe say bu cihanın baharını

Bu neşeden sana ey dil kelal gelmedi mi

Bu renk ve bu (çaba)? meyle piyaleden mi

Çoktan beri sevdim seni ey gözleri mahmur

Dağlar dumana daldı

Deli gönlüm dağları açtı yine

Ey melek rahmeyle artık aşk-ı bi-aramıma

Hab-gahınken efendim gülşenim

Her şiven her nazın bir başka fend olaydı

İki gözüm sensiz lutf et de söyle

Medhal

Na-kam-ı firkat uzamaz vasıl olursun

Nerde ahu nigehin nerde o gözlerdeki nur

Nevbahar oldu cihan mesrur-ü handandır bugün

Sabah oldu yare bu intizarım

Saz Semaisi

Tarif edemem zevkini vuslatındaki anın

Yine doğdu içime bizim köyün güneşi

Yüzünü görüverdim sana ben gönül verdim