Karnik Garmiryan
139 eser
Ahenin reca kalmadı ahımda sesimde
Alem bu demde def-i gam etmek zamanıdır
Alem-i işrette mest olmuş ne Cemler görmüşüz
Aman ey şuh-i nazende
Aman teyzem yanına bir gelsem
Anadan babadan büyük bir miras yedim
Aşık oldum gonce güle
Aşkınla havalandım bi-laneliğim gel gör
Asmanın altında bir kız uzanmış
Bana züppe diyorlar takılıyorlar
Barlarda bir sürü kızlar fıkır fıkır oynarlar
Bekleme imdad dünyada kendi akrabandan
Ben bunca zaman aşkına hicranına yandım
Ben neler çekmekteyim bilsen dil-i avareden
Beni bırakma yalnız başıma
Bir an-ı muvakkat için o gitti elimden
Bir bivefaya gönül verip oldum payımal
Bir fındıkçıya gönül verdim ben
Bir görüşte sevdim seni lutfeyle bir buseni
Bir gül gibi gülzar-ı safanızda yetiştim
Bir gün seninle bezm-i alem etmek isterim
Bir güzeli aldım gönül bağına
Bir melek sevdim ki aşkıyla bahar olsun gönül
Bir nazik-tere dil müpteladır
Bir zaman lüffunla şad ettin beni
Bıktım usandım gayrı senin şen gözlerinden
Bu gönül ne gülde ne gülşendedir
Bu meşreb ile sen beni Mecnun edeceksin
Bu ne endam ne nezaket bu ne letafet
Bulabildim yarim hele vermem artık başka ele
Bülbül gibi nağmelerim yüreklere saz çaldırır
Buldun havasın sür safasın zevk-i baharın
Can ile derunum ah edip ağlar
Can sevdi seni ey şuh-i şenim
Can vererek sevdiğime ömrümü ettim kütah
Cananım için ağlıyorum dilde elem var
Cefa-yı hicr ile gönlüm yıkılsın tar ü mar olsun
Çeksem o şuhu sineye hülyalarım gibi
Çektiğim cevr-ü cefalar sen çün sevdiğim
Çeşmin süzülüp halet-i mestaneyi bulsun
Cicim daha küçüceksin
Çırçırda Onu bekledim heyhat bugün ben
Çok zamandır kayıp ettim sevdiğim dilber seni
Çoktan beridir gül yüzünün hayranı oldum
Dağda çoban kaval çalar
Dalgın dalgın uykulardan ayıldım güzelim vay
Define bulunur viranelerde
Dem-i firkatte bile buy-i latifin geliyor