İsmet Nedim Saatçi

Adını yoldaki taşlara kazdım

Arkanda gölge oldum kahreden yıllarda

Artık bana bu kalbin hiç lüzumu kalmadı

Artık senin adını zehir saçan aşkını unutmak istiyorum

Aşkımla oynama kumar değildir

Aşkınla yana yana kül olsa da ocağım

Baharda solan bir çiçek gibi

Bana kollarını uzat sen biraz

Bana sevgi sözünü diyenler hiç olmadı

Bekliyorum dön artık dudağımda hıçkırık

Ben bu yalnız ellerde sensiz ne yapacağım

Ben yıllardır hasretim beni seven birine

Benimle geçen günlerin değeri yokmuş

Bir daha aşık olmayacağım kimseyi sevmeyeceğim

Bir deniz kıyısında çakıl taşları gibi

Bir elinde kadehin dudağında hıçkırık

Bir haber gelmiyor ne oldu sana

Bir kere baktın kalbimi yaktın yalnız bıraktın kalpsiz

Bir serin rüzgarsın yüzüme vuran

Bir umut ışığı bekledim durdum

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir zaman başından aşkındı derdi

Bir zaman ne mesutduk gözgöze konuşurduk

Bir zaman seni ne kadar çok sevmiştim

Bırakma ellerimi bırakma yalnız beni

Bunca insandan ne benim farkım

Burası agora meyhanesi

Burası agora meyhanesi

Bütün meyhaneler benim olsun

ÇİLELİ BAŞIM (Ne bir sevgilim var ne de bir sevenim)

Daha sen hayatın baharındasın

Dargınlığı unut dönüver bana

Dön bana sev beni son aşkınla ver

Dün akşam sen bana veda ederken

Elimde olsa eğer bir an bakmam yüzüne

Ey sevgili ne olur bir an olsun bana gel

Ey sevgilim sana hep bu içli yalvarışlar

Geçip bitti yıllarım her arzum kaldı yarım

Gel al götür beni istediğin yerlere

Gel kalbimin tahtında saltanat süren güzel

Gel sevgilim gülelim kendimizden geçelim

Gitme biraz daha gitme ne olursun

Gittiğin yerlerde bir kerre olsun aklına gelip te andın mı bilmem

Gözlerimden senelerce yaş geldi

Gözümden süzülen her bir damlanın içinde

Gözyaşım kurumuyor kimse halim sormuyor

Gözyaşım şarab olsa (Arım balım peteğim)

Gülmeyi unuttu çoktan gözlerim