İsmet Değer

Artık hasret çekmek istemiyorum

Bir mendildir ki sallanır dostlar elinde ayrılık

Çöldeki yolcuya bir su gibisin

Gezdim gurbet ellerinde yandım tutuştum

Güvenme hiç kimseye bir gün bırakıp gider

Hasretin içimden çıkmasa bile

O kara gözlere bakmaz olaydım

Ölsem de seninleyim yaşasam da seninle

Ömür boyu tatmadım doyumsuz sevgilerden

Sabahtan uğradım ben bir güzele

Saçıma ak düştü geçen baharla

Sensizliğe söylendi bütün şarkılar

Yeşil gözlerinde nemler

Yıllar yılı şu gönlüm hep seni arıyordu