İsmail Hakkı Özkan

Bir hayli zaman aşk ile pür-hun idi gönlüm

Derd-i aşkla pare pare oldu bi-çare tenim

Gözlerini ilkbahara vermişsin (*)

Güller açmış saçında bahar kokar

Hayır dedimse gülüm sanma ki güzel değilsin (*)

Hiç şüphe mi var göçse zaman aşk kalacaktır

İlkbaharın şen şarkısı nağmelenmiş dilinde

Kandilli koyunda gece bir katre mey olsa

Mezheb-i aşk dersine mahsus kitabımsın benim

Nim nigahınla musaffa eyledin can ü dili

Ömrüm mü yoksa şeb-i yelda mı nedir bu

Ruhumda derin yareler açtın güzelim ah

Sahilleri sevda gibi bir ses sarıyorken (*)

Severim sevgilime sevdiğimi arz edemem

Tar ü mar etti esip bağçemizi bad-ı ezel

Türlü rengin lutfile şad ederken bendeni