İsmail Hakkı Özbilgin

ABCyi okumayı sen öğrettin öğretmenim

Anma hiç adımı unut diyorsun

Bahar hazan olmadan

Bir daha adını anamam artık

Bir vefasız yar için kaç yıl ah ettin gönül

Bu aşkın sonunda ayrılık varmış

Bu kaçıncı mevsim gittin gideli

Canından daha çok severdin hani

Dalımsın çiçeğimsin balımsın peteğimsin

Her akşam güneşin battığı yerde aşkının sihrine dalmak isterim

Kulağım sesinde gözüm yollarda

Ne doğan güneşim ol ne parlayan yıldızım

Öpünce gönülden öp sevince candan okşa

Rüzgarın nefesinde bülbüllerin sesinde

Şahlanan atının üstünde ATAM

Sevda salıp gönlüme bırakıp gitme beni

Seveni sevmektir sevdanın özü

Şu dumanlı karlı dağlar

Uzak tut ellerini ellerimden