İsmail Birateş

Ağlar mı güler misin bilemem ki sevgilim

Aldıkça ele gamzeleri saz-ı muhabbet

Bana hem çok yakın hem çok uzaksın

Beni böyle terkedip gitme pişman olursun

Bir gül gibi koklayıp göğsüme taksam

Bir sabah gün doğarken seni gitti dediler

Dudağın gülümser gözün azarlar

Gel sevgili gibi otur yanıma

Göğsüne taktığın çiçek olsaydım

Gözler dostlar sofrasında gülen bir yüz görürse

Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün yansın

Her güzeli Leyla sanıp sevdalara daldı gönül

Kalbimde kendini arama sakın

Longa

Medhal

Sanırım ismini kuşlar heceler

Seni nasıl görmedim hergün

Varlığın dünyama mutluluk kattı

Yaprak yaprak düştü kalbe sonbahar

Yar gittin gideli bana atılan taşlar seni sordu nerdesin diye

Yıllar kanatlanmış aylar uçuyor

Yıllarca bekledim benim olmanı