İsmail Akçapınar

Kim bu kadın gönlümün derinliğine bakan

Kurumuş çöllerde bir damla suya razıyım yanımda sen olsan Leylam

Madem ki bıktın usandın bu aşktan

Nasıl söylesem bilmem ve ne anlatsam ne ile

Onlar ışıktılar sönmeden yanan

Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin

Sevgilim çam sakızı bir demet gül getirdim

Sevgilimi bu sıralar bir özledim bir özledim

Sevgilimi bu sıralar çok özledim

Son kampana garda hünüz vurmadan

Soranlara nasıl ayrıldık derim

Su doldurmuş geliyor bayırdan aşağı

Umutlarım çaldı kara sensiz günü ben bilirim

Unutulur bahar unutulur yaz

Uzaktaki dağlardan gece bir güneş doğsa

Ya bir yaprak ya bir kuştum kimim neyim unutmuştum

Yaran sohbet etsin hep nağmeler sazda kalsın

Yıllarıma hüzün yağdı cayıp döndün de sözünden

Yolların gurbete düşmüşse eğer

Yüreğime gir de bir bak

Zulmü pek çok insafı az hayata karşı aşkımız