İlgün Soysev

Gün olur birisi beni sorarsa öyle esip geçti yeldi deyiver

Gündüze güneşe mehtaba dargın benimle ağlayan gülen geceler

Güneş doğar her gün benim şehrime

Güneş mahzun doğuyorsa

Güneşin her batışında...

Güneşli sabahları sislere boğar

Günler geçip gidiyor niçin bana dargınsın

Güzel sözlerle dalıp ellerimi tutmuştun

Güzeller yüzünden dillere düştüm

Güzelliğin öyle ki tarife sığmaz

Hani bitmez tükenmez aşkla doluydun

Hani nerde beni öpen dudaklar

Hasretin çıkıyor hep fallarımda

Hasretinle bunca yıl gurbette yandım

Hasretinle yana yana bu ayrılık tetti cana

Hata yaptın yanlıştasın diyorlar

Hayalin hiç gitmiyor gözlerimin önünden

Hayallerim düşlerim içimde kalsın

Hayat ne kadar boş ömür ne kısa

Haydi ellerimi gelip tutuver

Hep senin hayalin karşımda duran

Her güzel söze aldanıyorum

Her şey bana göz süzüp baktığın an başladı (AŞK FIRTINASI)

Her zaman her yerde inan sen varsın(*)

Hiç yalnız kalmadıysan hayaller kurmadıysan

Hüzünlü bir vedanın son busesinde dudağımda izleri gizler gibiyim

Hüzünlüyüm bu akşam ağlamak istiyorum

İçimdeki yalnızlığın adını gurbet miydi sıla mıydı unuttum

İftira duyduğun sözler hep yalan ağlama bir tanem

İhanet sayarım sensiz ölmeyi

İlk sevda yeliyle gelen yaprağım

İlkbahar yağmurları başladı yine

İnsan bir kez sevince aşktan kalbi duruyor

Kaç mevsim bekledim seni kaç mevsim

Kaçıp bir gün gider diye

Kaderim hiç yüzüme gülmedi gitti

Kalbden kalbe adım adım duygularda aşk kokusu

Kalbimdesin biçim biçim can veririm senin için

Kalbimin duyarım titrek sesini

Kapattım kalbimin aşk kapısını

Kara kışlar gördüm kaç kez ömrümde

Karamana hasretliğim üzüle üzüle bitmez

Kaybetmişim seni ben kalbin ellerin olmuş

Kederli günlerimi doldurdum kadehlere

Kimdin sen beni çok sevecek olan..

Kimseler duymadı çektiğim ahı

Kimseleri sevemedim aşk ile

Kırık kaldı kalbimiz