İbrahim Halil Taşkent

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Bahar sensiz hazan sensiz olamaz

Bekleme yolumu dönerim diye

Bende mi suç sende mi yoksa ikimizde mi

Beni benden alan sensin

Bir gün gidişin sanki bana yıl gelecektir

Bir ışık arar insan karanlıkta kalınca

Bir ışık arar insan karanlıkta kalınca

Bir kız sevdim Yalovalı havalı mı pek havalı

Bu ne biçim aşk böyle sevenler sevilmiyor

Dalgalanır göklerde nazlı nazlı bayrağım

Dönse de ansızın vakit geç artık

Dönse de ansızın vakit geç artık

Dünya güzelle dolsa gönlüme bir sen yarsın

Gamı kederi bırak gönülden gönüle ak

Gamı kederi bırak gönülden gönüle ak

Gel deyip de gelmeyen

Gel deyip de gelmeyen sev deyip de sevmeyen...

Gelip geçti bilmedim kıymetini yılların

Gelmiyor beklediğim günler aylar geçse de

Gizlerim aşkımı ben söyleyemem kimseye

Gönül dinle sana bir çift sözüm var

Gönülden gönüle yol olur gözler

Gönülden gönüle yol olur gözler

Gönülden özlüyorsak yolları gözlüyorsak sevip seviliyorsak aşkımızdan kime ne

Göz görmüş gönül sevmiş bunda kimin suçu var

Gözden uzak olanlar gönülden de olurmuş

Gözlerden süzülen yaşları dindir

Gözümden öpme beni belki ayrılık olur

Gülemem ben ağlamaktır kaderim

Gündüzümde hem gecemde dilimdeki her hecemde

Güneş doğmayacak mı kararan şu bahtıma

Hayal etmek bile zor beni sensiz dünyada

Hayal etmek bile zor beni sensiz dünyada

İklimleri havasıyla sıradağı ovasıyla

Kapkaranlık geceler mehtab altında bile

Nerde eski sevgiler nerde o sevgililer

Nerde eski sevgiler nerde o sevgililer (*)

Nerde yazım baharım (HANİ)

Ölüm başımızda siyahtan bir fes

Ömrümün ilkbaharı dolmadan gel sevgilim

Salkım salkım bağlarının içinde

Sanma ömrün her demi ilkbahar yazla geçer

Sen gülü aşk bahçemin ben bülbülü olayım