İbrahim Halil Taşkent

Artık yanımda kal gitme bir yere

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşkın aldı benden beni bana seni gerek seni

Ayın ışıltısı vurmuş yüzüne

Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam

Aynı çatı altında aşkımız bir yalanmış

Bahar gelsin çiçek açsın sevenler hep kucaklaşsın

Bahar sensiz hazan sensiz olamaz

Bakma bana öyle dayanılmazsın

Beklediğin gelmiyormuş seni candan sevmiyormuş(*)

Bekleme yolumu dönerim diye

Ben dost ile dost olmuşam

Bende mi suç sende mi yoksa ikimizde mi

Beni benden alan sensin

Bir gün gidişin sanki bana yıl gelecektir

Bir ışık arar insan karanlıkta kalınca

Bir kız sevdim Yalovalı havalı mı pek havalı

Bırak canım bu inadı oturup konuşalım

Bu ne biçim aşk böyle sevenler sevilmiyor

Bülbülün çilesi olsa da gülden

Çöllerdeki izlerde en hırçın denizlerde

Dağlar ile taşlar ile çağırayım Mevlam seni

Dalgalanır göklerde nazlı nazlı bayrağım

Dertlerimiz bize ait hakkımızda konuşmayın

Dile geldi kalbimde hatıralar susmuyor

Dönse de ansızın vakit geç artık

Dosttan haber kim getirir

Dünya güzelle dolsa gönlüme bir sen yarsın

Geceyle gün gibiyiz

Gel deyip de gelmeyen

Gel gönlümü yerden yere vurma güzel ne olursun

Gelmiyor beklediğim günler aylar geçse de

Gizlerim aşkımı ben söyleyemem kimseye

Gönlüme tarifsiz hüzün veriyor gurbette ilk akşam sanki gözlerin

Gönlünde üç günlük aşkla sevgiden söz ediyorsun

Gönül dinle sana bir çift sözüm var

Gönülden gönüle yol olur gözler

Göz görmüş gönül sevmiş bunda kimin suçu var

Gözden uzak olanlar gönülden de olurmuş

Gözlerden süzülen yaşları dindir

Gözümden öpme beni belki ayrılık olur

Gözümü hiç budaktan esirgemem Türküm ben

Gözümü hiç budaktan esirgemem Türküm ben

Gülemem ben ağlamaktır kaderim

Gülmeyi sen öğrettin sevmeyi de sen bana

Gündüzümde hem gecemde dilimdeki her hecemde