Hüseyin Sadeddin Arel
437 eser
Dil lebinden şarab-ı nab ister
Dilerim buse olup kalmağı her an dudağında
Dilerim buse olup kalmağı her an dudağında
Dolsun dile nurun aç nikabın
Dudağından bana tattırmadı vuslat tadını
Dünyaya gönül verme ki viran olacaktır- Dünyaya gönül verme ki viran olacaktır
Duş-i reftem der miyan-ı meclis-i sultan-ı hiş (AYİN)
Düştü cana akıbet sevda-yı aşk
Düştüm yine derde Hu
Eğer dosttan belli haber sorarsan
Ehl-i derdin derdine derman iken tekrar-ı Hu
Ey can gözün açabilsem diyenler
Ey cemal-i Hakka talib
Ey derde derman isteyen yetmez mi derd derman sana
Ey derde derman isteyen yetmez mi derd derman sana
Ey dergehi cümlenin penahı
Ey dertlilerin derdine derman eden Allah
Ey gafil uyan rıhlet-i na-gahı unutma
Ey gönül aşka çevir gel yüzünü
Ey gönül can-ı fenafillaha...
Ey gönül hasta gönül
Ey gönül neylersin sen bu cihanı
Ey gönül ol hançer-i müjgane eylersin heves
Ey gözleri laciverd bak bir lahza bu yana- Ey güzel dudağınla dudağımı yakıver
Ey hoş ol mest ki bilmez gam-ı alem ne imiş
Ey ki can ra behr-i tenmi suhti (AYİN)
Ey melek-sima ki senden özge hayrandır sana
Ey olanlar talib -i gencine-i esrar-ı Hu
Ey rehide can-ı tü ez mallü men (AYİN)
Ey şeh-i hubanım eyle ol kadd-i mevzuna sen
Ey sevgilim olmasın sakın gamın esefin
Ey turre bağ-ı hüsnünde sünbül müsün nesin
Eya alemlerin şahı tecelli kıl teselli kıl
Ez ademha suy-i hesti her zeman...(AYİN)
Ezelden aşk oduna yana geldim
Fer almışken tulu-i Kibriyadan- Firakın eyledi davet bu ihtirakımız
Gazal-i mihr-i felek dağ-darım oldu bugün
Geçelim bu heva ile hevesten
Geçeyim can ile tenden beni aşkınla şeyda kıl(a*)
Geçip gitmekde ömrüm derd ü mihnet gibi şeylerle
Gel ey bad-ı saba lutf eyle bir dem
Gel hele bir kerrecik seyret göze olmaz yasağ- Gel koynuma gir lane-i can kendi evindir
Gel vücudun perdesin kaldır cemal-i yari gör- Gel yaslanayım ben de senin göğsüne dilber