Hüseyin Sadeddin Arel
437 eser
- Bir görüşte çeşm-i mestinle esir ettin beni
Bir hıyabandır ki hasret kuy-i canandan geçer
Bir kaç gündür gönlümde yeni bir hesabın var
Bir penbe gül adadım bugün şeyda bülbüle
Bir şeker hand ile bezm-i şevka cam ettin beni
Bir söz dedi canan ki keramet var içinde- Bir subh-ı baharan idi hicranla bunaldım
Biz askeriz Osmanlılarız sirügayız (ASKER ŞARKISI)
Biz ol uşşak -ı ser-bazız bize akl ıssı yar olmaz- Bu ses konuşurken ne kadar güzel
Bugün meydan-ı aşk içre ki yare aşinayız biz
Bülbül-i nalan olup çağırırım "dost dost"
Bülbül-i şurideyim gülden nasibim var benim
Bunca cevrinle gönül ülkesi virane olur -1-
Bunca cevrinle gönül ülkesi virane olur -2-
Bunca cevrinle gönül ülkesi virane olur -3-
Bus-i lalin şöyle sirab-ı zülal eyler beni
Buyruk senin ferman senin
Cam-ı aşkı nuş edip sermest ü hayran ol yürü- Çamların altında sermest-i safa bir şivekar
Can besi kendi vü ender perde-i zanki mürden (AYİN)
Can bu elden göçmeden cananı bulmazsa ne güç
Can ü dilde aşkı mihman eyleyen
Cana meylin var ise hükm eyle teslim eyleyim
Canane görünür bana cana neye baksam
Canımın cevheri ol lal-i şekerbare feda
Cefa-yı tali-i na-sazkarı benden sor
Cenab-ı Pakine layık amel yok
Çeşmi kafir dini İslam olsa da mani değil
Cilvegah-ı sinede devran eder efkar-ı Hu
Çok güzelsin hüsn-i anın mahısın
Çok güzelsin hüsn-i anın mahısın
Cümle alem aşina ben arada biganeyim
Cümle azadan gelir "Allah ü Ekber" naresi
Çünki bildik müminin kalbinde Beytullah var- Dedim "Çıktı mı kiraz"
Dehr-i duna dil veren akil değil divanedir
Deldi bağrım bülbül-i bi-çare nalanın senin
Demişler goncaya aşıklığım razın saba derler
Derd-i aşka düşmeyince o dermana nice erer
Derd-i aşkın define zahmet çeker daim tabib
Derd-i Hakka talib ol dermana erem dersen
Derdimi ummana döktüm asumana inledim
Derman arardım derdime derdim bana derman imiş
Derunumda olan halet ne halettir anı bilmem
Dil hanesi mirat -ı Hak Sırr-ı Cemalullahı gör
Dil hanesi mirat -ı Hak Sırr-ı Cemalullahı gör(*)
Dil hanesi pür nur olur