Hüseyin Mayadağ

Ah eden kimdir bu saat kuytuda

Bak bülbüle gonca-güle feryadı var ey nazlı yar

Beni yalnız gecelerde dolaşırken arar mısın

Bir akan gözyaşıma bir yanan kalbime bak

Bir yaz gecesi Çamlıca mehtabına geldin

Bu yalvarışlar nedir bu ağlayışlar neden

Bülbül yine feryad ediyor gülde şifa yok

Buldu gönlüm bir teselli vade aldandıkca ben

Coşsun yine bülbüller o hicranlı sesinde

Dün akşam feryadıma neden kalbin taş oldu

Dün Göztepenin neşeli bir alemi vardı

Düştü yesinden firakından gönül hep mateme

Gül soldu o bülbül yine bir hare mi düştü

Hala mı senin ismini ayet gibi anmak

Hasretin bil ki şu kalbimde sızı

Hayat budur sevgilim geçenler unutulur

Kimden kime anlatsam acep aşkı yalanmış

Kimseler gelmez nedendir yükselen feryadıma

Lutfun bu mu cana yine meyhaneye döndüm

Ne yazık boş yere kalbimi yaktın

Neye baksam ne görsem gelir bana gam olur

Sana taptım sana kandım sana yandım ezeli (*)

Senin derdinle senin aşkınla bu kalb duracak

Sensiz geceler aleme bir bak ne ışıksız

Söyle derdini kaç yıl çekecek bu dertli başım

Yakışmıyor sana şimdi bu hazanın bu melalin (Rakım Elkutluya)