Hasan Şanlıtürk
145 eser
Ağla çeşmim eski lezzet kalmamış peymanede
Ağlamakmış kaderim benim hep bu alemde
Ağlaya ağlaya yollara düştüm
Ahir zaman ümmetleri dünya fani bilmezler
Akşam yine toplandı derinde
Allahımızın güzel eseridir gönüller
Anlamak istemedin gözlerimin dilinden
Anlatamam nasıl özledim seni
Arayan yol bulur elbet önü necran görünür
Arayı arayı bulsam izini
Aşkı attım şu gönlümden
Aşkın ile aşıklar yansın ya Resulallah
Aydınlığın kucağında
Aylardan ağustos günlerden Cuma
Baharlar tez geçer yaz olmayınca
Bahçemde açdı yine güller
Bana son neşeyi en güzel veren
Başımda esmiyor sevdanın yeli
Başlarında Ezineli Yahya çavuş
Beka-yı aşka müptelayım
BEN ANADOLUYUM ( Yüzbinler uyur koynumda )
Ben bu yolu bilmez idim aşk gönlüme düşdü gider
Ben yaşlı gözlerle seni sevemem
Ben yaşlı gözlerle seni sevemem
Bende gözyaşı var alemde neşe
Berraksın sular gibi
Bestelerden taşan güzelliğine nağmeler yeşertip sana getirdim
Bir akşam bırakıp gittin ansızın
Bir gençlik hülyası bir içten sesleniş
Bir goncayı rana açmış can ile canan bahçesinde
Bir gülle bahar olmaz sevgide karar olmaz
Bir gülsün yediveren gönlümde açıveren
Bir gün düşünürken dağlara baktım
Bir gün veda edersem sana
Bir gurbet köşesinde ağlamaktayım anne
Bir uyandık ki beyaz incilerin hisli temiz...
Bir yaz sabahı kumsalda seninle tanışmıştık
Bitmez sönmez sevgiler ver bana ya İlahi
Biz Kuranın hadimleri pür imanlı zindeyiz
Bizimki sıradan bir duygu değil
Bu aleme sen verdin can
Bu hayat kimseye baki değildir
Bu topraklarda boynu bükük yüzler var
Bülbül aşk şarkısı söyler güle
Bülbül gül dalına konar aşk şarkısı söyler
Buldu hep derdine dermanını canlar bu gece
Çekme ellerini avuçlarımdan
Çiçek açan dallar nerde