Hammamizade İsmail Dede Efendi

Ruy-i tü cam-ı tarab-ı gül-gun bad

Sabahın seher vaktinde görebilsem yarimi

Şad eyledi can ü dilimi şah-i cihanım(ruh-i revanım)

Sahbayı doldur sakıya peymaneden peymaneye

Sakıya mest-i müdam eylesen olmaz mı beni

Sana ey canımın canı efendim

Sana layık mı ey gül-ten

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Şehitlerin ser çeşmesi (Giydirme Eser)

Senin aşkın elemi yakıyor hep alemi(Eski yazı)

Seninçün ey şeh-i huban

Ser-i zülf-i anberinin yüzüne nikab edersin

Şerm-sar etme Hüdaya ruz-i mahşerde beni

Sermest-İ Gamım Bade-İ Hun-İ Ciğerimden

Sevdi bu gönül seni yaman eylemedi

Sevdiceğim aşıkını ağlatır

Sevdim bir gonca-i rana

Sevdim seni yosma fidan

Seyr edenler hüsn ü anın

Seyr-i gülşen edelim ey şivekar

Söylen ol yare benim çeşmimi pür-ab etmesin

Söyleyin ol nev-civane

Su gibi çağladığım derunum dağladığım (ciğerim bağladığım)

Su gibi çağladığım derunum dağladığım (ciğerim bağladığım)

Şu karşıki dağda bir yeşil çadır

Sular gibi çağlarım ben

Sultan-ı rüsul şah-ı mümeccedsin efendim

Sünbüli sünbüli sünbüli siyeh

Sur-i ali (şahi) eyledi alamı tay

Tırmana tırmana çıktım yapıdan

Toprakta yatacak teni tenim var deyüp neylersin

Üftadenem ey bi-vefa

Ya İlahi canımın canı sen

Ya ilahi cümle sensin cümle sen imanım

Ya Rabbi aşkın ver bana Hu diyeyim döne döne

Yandıklarım şam ü seher senden midir benden midir

Yandım yakıldım ben nar-ı aşka

Yar ile ateş-mekan olsam da gülşendir bana

Yine ahlar etti peyda

Yine bezm-i ıyş-ı vuslat dil-i bi-karare düştü

Yine bir gül-nihal aldı bu gönlümü

Yine bir muğ-beçe nevreste fidanım

Yine neşe-i muhabbet dil ü canım etti şeyda

Yine noldu sana nevreste fidanım

Yine yeşillendi dağlar çemeni

Yine zevrak-ı derunum kırılıp kenara düştü

Yürük değirmenler gibi dönerler