Hammamizade İsmail Dede Efendi

Bu gece ben yine bülbülleri hamuş ettim (7 iki nüsha)

Bu hüsn ile sen dilbera bir bi-vefa cananesin

Bülbül gibi feryad ü figanım seheridir

Bülbül-asa ruz u şeb karım neva ( 7 iki nüsha)

Bülbül-i hoş- neva

Can ü dilimiz lutf-i (Keremkar-şehenşah) ile mamur

Cana beni aşkınla ferzane eden sensin

Cana firak-ı aşkın ile Suzinakinem

Canımı aşka salmışım

Çoktur gönülde dağ-ı melalim

Dehr olmada bu sur ile mamur-ı meserret

Deldi bağrım bülbül-i bi-çare nalanın senin

Derdim bana kar eyledi dermana el ermez

Derdimin dermanı sensin ey peri

Derviş olan kişinin sözleri imran olur

Dil bir güzele meyl etti hele

Dil nale eder bülbül-i şeyda revişine

Dil-i bi-çareyi mecruh eden tiğ-i nigahındır (6-7. iki nüsha)

Diyemem sine-i berrakı semenden gibidir

Düşeli bu aşkın canım eline

Ebrulerinin zahmı nihandır ciğerimde

Eda ile revişlerin aklımı perişan etti

Eflake çıkarsa yeridir her gece ahım

El benimçün seni sarmış biliyor

Erişti mevsim-i gül seyr-i gülistan edelim

Ermesin el o şehin şevket -i valalarına

Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi (*)

Evvel tevhidi zikret sonra cürmünü fikret (Giydirme Eser)

Ey afet-i can-ı aşık -azar

Ey bülend-ahter şeh-i sahib-kerem (CK-4)

Ey büt-i nev-eda olmuşum müptela

Ey çeşm-i ahu hicr ile tenhalara saldın beni

Ey derde derman dermanım Allah

Ey gamzesi fettan hemi giysusuna men didem

Ey gonca-dehen har-ı elem canıma geçti

Ey gonce-dehen ah-ı seherden hazer eyle

Ey gonce-i bağ-ı cihan vey ziynet-i destar-i can

Ey gönül guş eyle gel aşıkların güftarını

Ey gül-i bağ-ı eda sana oldum müptela

Ey hakikat erenleri dost elinin rehberleri

Ey hasret-i huban-ı cihan ruy-i hôşest

Ey hüma-yı padişahi ber ser-i bala-yı tü

Ey kaşı-keman tir-i müjen canıma geçti

Ey kıble-i ikbal-i cihan hak-ı daret

Ey kıble-i ikbal-i cihan hak-ı daret

Ey lebleri gonca yüzü gül serv-i bülendim

Ey maksad-ı aşıkan olan Mevlana

Ey padişahım şad ol efendim