Hammamizade İsmail Dede Efendi

A zalim kanıma girdin

Açıl açıl gel efendim cihan bahar olsun

Açıldı lale-izarın ciğerde dağ-ı derun

Ağlar inler payine yüzler sürer gönlüm gözüm (*)

Ağlatırlar güldürürler çeşmim yaşın sildirirler

Ağlatma beni incitme aman

Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir

Aklın alır aşıkların deleyler

Aman felek ömrüm felek

Arz-ı halim benim lutf-i dilbere kalsın

Aşina-yı aşk olandan ah ü zar eksik değil

Aşık olalı sen yare gönül

Aşkınla ben ey nazenin (1 ve 7 iki nüsha)

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Ayağı tozunu sürme çekelden gözüme canım

Aybeder hal-i dil-i aşüfte-samanım gören

Ba tü yek dem baht-ı bed hem-dem nemisazed mera

Baharın zamanı geldi a canım

Bana gayrı karışma barış ister barışma

Beğendim seni efendim geçmem asla ben

Ben bendesiyem bendesiyem

Ben bilmedim bana noldu

Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin

Ben müptela oldum sana

Ben müptela olsam sana

Ben sana aşık değilim

Ben seni sevdim seveli kaynayıp coştum

Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane

Bend oldu dil bir şuh-i cihane

Benim Mecnun-sıfat Leylası aşkın

Bi-ganelik etdin bana

Bi-vefa bir çeşm-i bi-dad ( 6. İki nüsha)

Bir afetin aşkıyla gönül eyledi ülfet

Bir ah ile ol gonce-feme halin ıyan et

Bir bi-bedel şuh-i cihan

Bir bülbül-i bağım ki ne zir ü ne bemim var

Bir dilber-i nadide bir kamet-i müstesna (4 iki nüsha)

Bir dilberi sevip bilmezem noldum

Bir gonca-femin yaresi vardır ciğerimde

Bir güzel aldattı beni

Bir güzele bende gönül

Bir ismi Mustafa bir ismi Ahmed

Bir letafetli hava kim bu şeb ey sen mehlika

Bir sevda geldi başıma

Bir verd-i rânâ ettim temâşâ

Bişnev ez ney çün hikayet miküned

Bişnevid ez nale -i banki rebab (AYİN)

Bu dil düştü sana yarim ah bu dem