Hafız Yaşar Okur

Aç sineni göster bana Allah için olsun

Ah ne kadar acı duydum yardan ayrılalı ben

And mı içtin güzelim yoksa mey mi

Anlat bana gül goncası gördün mü gül dikensiz

Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır

Ben gedayım şöhret-i darayı versen istemem

Bir karışık rüzgar esti

Dünyaya mağrur kişi tövbeye gel tövbeye

Gelince meclise bade

Gonca-i amale erişmiş gönül

Gözlerim yollarda kaldı

Gözün gözüme baktı sözün kalbime aktı

Kalbimin görmek dilersen bir dem-i mesudunu

Kanmazdı gönül gördüğü binlerce güzelle

Kemend olmuştu zülfün neden bilmem çözüldü

Ne zaman sevgilim senden uzaksam

Ne zaman sevgilim senden uzaksam

Öyle nazlı bir kız ki gözlerimi alıyor

Sen kalbime hep neşe saçan sarı çiçektin

Sevdamı yeşil gözlerinin hasreti yaksın

Yeter artık çeker oldum şu cihanın gamını