Hafız Kemal Gürses

Aşkı bir su gibi tat

Baharın koynundasın etdiğin efganın nedir

Bal olmaz her çiçekte

Bana her gün geleceksin diye bekler dururum

Bir ismi Mustafa bir ismi Ahmed

Bırakıp ruhumuzu suların ahengine

Bülbüller eylesin feryad

Donandı her yer kandiller ile

Dönse alem ser-te-ser gülzare hep

Emr-i bülendsin ey ezan-ı Muhammedi(*a)

Ey derdime dermanım

Ey saki-i sahib-vefa

Ey şehid-i Kerbelaya ağlayan

Gamzen gönüle beladır

Gittin bu gönül sanki hazan bahçesi oldu

Gül mevsiminin ıydına gel mey içelim yar

Haddeden geçmiş nezaket yal ü bal olmuş sana

Hasretle yanan kalbime yetmez gibi derdim

Hasretle yanan kalbime yetmez gibi derdim

Hayal dolu bir gençlik ümit dolu bir aşk bitti

Hazana döndü ömr-ü baharım

Kervan da konmuş derler dağların ardına

Kim derdi ki aşkınla perişan olacaktım

Mehtabını görsem güzelim bir gece olsun

Mektup selam eyle bizden vatana

Nerdesin ey dide nihanım

Okudum aşkı ezberden bu derde ben düştüm nerden

Ruhumda derin yaralar kalbimde derin acılar (GURBET)

Saç zülf-i semen-buyini sünbüller utansın

Sanma beyaz giymişim yokluğumdandır

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Seher vakti garip garip ötme bülbül

Sen beni bir buseye ettin feda

Usat-ı ümmetinden bir zelilim ya Resulallah

Ya ben sünbül olayım her zaman göğsüne tak

Ya Rab ne zaman eksilecek kalbimin ahı

Ya Rabbena ya Rabbena yardım eyle kıyamette

Yine teşrif etti şehr-i Ramazan

Yürük değirmenler gibi dönerler

Zevk-i vuslatla geçen demlerimi yad edeyim

Zulmetle ayrılık bestesi yapan (GECELER)