Fethi Karamahmudoğlu
266 eser
Eşi yoktur dünya içre bu şehir deryalar şehri
Ey gözde nur biricik heves
Gel açıl sinemde istirahat et
Getirir hazzı beraber çayımız ayranımız
Gidiyorsun yine yalnız bırakıp burda beni
Gittiğin yerlerde unutma beni
Gökte arar iken yerde bulduğum
Gölgene kondu gönül al avut vurma sakın
Gonca yüz olmıuş işve göz olmuş
Gönlümün baş hanesinde saklasam canım seni
Gönül bahardan uzak hayal o yardan uzak
Gönül bu derde salan bir ela gözdü seni
Gönül denilen sır küpü ha denince açılmıyor
Gönül geçmiş baharı an
Gözde pınar çağlar yüzde bahar ağlar
Gözler yalan söylemez
Gözlerime dalıp beni büyüle
Gül dudaklar açılsın gül gül inciler saçılsın gül
Güller açsın gülünce güzel yüzünde diye gül koymuşlar ismimi
Güller derilir kalpler serilir
Gülmez talihin bir gün halden anlamaz yıllar
Gülüşün güneş gelişin bahar
Gülüşün sanki çiçek uçuşur bin kelebek
Gün olur geceler ağarır sandım
Gün yücelerde ay gecelerde yıl nicelerde baharı arar bir gülde bahar
Güneş gibi billur gibi nur gibi
Güneşle dolardı evren küçük bir ışık dilesen
Güzele ne yakışmaz ki
Hatıralar gecesinde hazların en yücesinde
Hem tadımlık hem doyumluk gül yanaklar buselik
Her doğan günle doğar bir umut bir de dilek
Her giden yıl bir şeyler alır götürür
Her sabah her akşam aynı hikaye
Her sözünü kabul edene dikkat
Her türlü ezanın çilenin bittiği yerde
Herkes biliyor sevmek için başka vakit yok
Herkes birini sever ben seni
Hiç ara vermeden hiç usanmadan
Hiç bir şeyde gözüm yok sen yanımda ol yeter
Hülyalı gözleri manalı sözleri
İç iç bitiremezsin tasta mey yarım kalır
İçimde bir sıkıntı var sebebini bilmiyorum
İçimde düğümlenen kuşkular yaman oldu
İlk Ayşeyi tanıdım ilk sözüm ilk neşemdi
İlkbahar geldi çiçekler açıyor
İnce bir kanat ürperir senin öptüğün yerde
İpek saçlarını sal ki dağılsın
İsimler silinir dilden ve gitgide unutulur