Fethi Karamahmudoğlu
434 eser
Mumlarla süslenmiş pasta ikram için bekler dosta
Mutluluğun yedi rengi yanağındaki çiçekte
Mutluluk arıyorsan küçük bir umut yeter
Mutluluk nedir mi diyordunuz siz hiç çocuk yüzlerine baktınız mı
Mutluyduk bir zamanlar güler oynar coşardık
Nasıl olsa bırakacaksın beni
Nayım bir uzun çağrı ki gam çağlar içimde
Ne bir adres ne de haber bıraktın
Ne desem bilmem sana
NE GÜZEL ANADOLU (Yollar pınarla dolu)
Ne kadar kanun varsa bozarım senden yana
Ne karlı tepeler ne okyanuslar
Ne olur anla beni koma bu canla beni
Ne şekersin bilirim konarsın daldan dala (*)
Ne servet ne paraya pula ihtiyacım var
Ne sünbül ne şebboy yar bana
Ne tattın başka dudaklarda
Ne yapsam silinmiyor gözlerimdeki hasret
Ne zaman okşasam seni unuturum dikenini
Nedir bu çektiğin gözlerden gönül
Nerede o deli dolu beş yaşında
Nereden bu geliş dedim
Neyleyim o hayal ettiğim yeri
Nice gizli ve aşikar sevgileri paylaşan...
Nice konuk gelip geçti nicelere handı gönül
Nice seneler olmuş başbaşa kalmayalı
Niçin dedi fırsat için
O bakışlar yine öldürmeğe sevda okudur
O gönüller sultanı güzellerin ecesi (*)
Obalardan saraylara elim günüm hoşgeldiniz
Ocak Şubat Mart gelir geçer
Öğretmenim öğretmenim sevgi kaynağımsın benim
Olgunluğun ışığı vurmuş belli (*)
Ölürcesine sev gün ışığını
Ömrümü gözyaşıma acılara bağladım
Omuzunda tüfek demirden bilek
Önce bahar dolu şarkılarıma konup yanlarına aldılar beni
Önce ellerini ver sonra gözlerime bak
Önce şarkılar çizdi ayrılığını
Özlediğim her gülüş her ümit gibi soldu
Özlem benim hicran benim bunu söyler yüzüm tenim
Özlemlere son verecek bir kucak huzurla gelse
Paylaşıyor yollar izi bir yabancı gibi bizi
Penbeler içinde güldün gül mü güldü sen mi güldün
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev