Fethi Karamahmudoğlu
434 eser
Buna hayat denirse bu fakirde yaşıyor
Bunca sanatkar aşkının delisi
Buralarda çok yalnızım tut öteye geçir beni
Buralarda yalnız kaldım tut öteye geçir beni
Bütün gün boyunca seninle uçmak
Can deyip kalbimde çağlar bir pınar bildim seni
Cananımı tenha bularak bir görebilsem
Canım gülüm güzel gözlüm bir tanem (*)
Canımda taşırım taşırım seni
Çileler halkalanıp zülfüne sünbül dokuyor
Çocuğuydum bir zamanlar öpüp avutan bir sesin
Çocuktum pek bilemezdim bedelini her hevesin
Çoğalan aklarıma çıkmaz sokaklarıma
Dalarım kaygıya inceden ince
Damarlarımda dolaşan kansın
Damla damla süzüldü hüzün yanağa düştü ( HÜZÜN )
Doğadan öte bir büyü gözlere sor İzmirimi (İZMİR SEVGİSİ)
Dökülmüş yapraklar toprak sararmış
Dol gönlüme doldur beni ilhamım ol oldur beni
Dolaşmışım izlerine kapanmışım dizlerine
Dostum yok diye üzülme
Dudak büktün sözlerime
Dün boşa yalvarmıştım bugün yine boşuna
Duramıyorum görmeden yüzünü
Duruşun masumca bakışın çapkınca
Düşler masal gerçek güzel
Düşünür dururum seni yıllar yılı özleyerek
Eller güzel beller güzel
Ellerin hanımeli
Eşi yoktur dünya içre bu şehir deryalar şehri
Ey gözde nur biricik heves
Falcılar yerini söylesin yeter
Gecenin gündüze döndüğü ansın
Gel sevindir gönlümü gel dünyamı aydınlat
Geleceksin bir gün boşuna gelmek ne sevmek isterim ne de sevilmek
Gelir geçer bir an gibi yaşanmamış zaman gibi
Gelme eğer gönlümü püryan edeceksen
Giderken kapımı çalma istemem
Girdi yollar gibi yıllar da nihayet araya
Gitme diye çok ağladım ardından
Gökte arar iken yerde bulduğum
Gölgene kondu gönül al avut vurma sakın
Gonca yüz olmıuş işve göz olmuş
Gönlümü o ipek gür saçlarına elimle sımsıkı bağlasam
Gönlümün baş hanesinde saklasam canım seni
Gönlünde sonbahar olmaya görsün
Gönül bahardan uzak hayal o yardan uzak
Gönül denilen sır küpü ha denince açılmıyor