Fethi Karamahmudoğlu
434 eser
Ben her kahra alışmışım
Ben meydanda saklıyım
Ben sevgiyi gözden tanırım
Bende kanat sende kol uçması sana kalmış
Beni sevdiğini kimse bilmesin
Benim dağlarım yemyeşil
Benim için ömre bedel seninle geçen anlarım
Benimle baharsın benimle hazan
Billur adımlarından yıldızlar doğuyordu
Bilmem bana ne oldu hep seni arıyorum
Bilmiyordum sevgiden bir gün haber verdin bana
Bin gönülle sevdim seni sultanım
Bir ağır yük oluyor gittikçe
Bir ak duvak bir dal çiçek
Bir anda doldun içime
Bir başıma yaşamaktan yorulurum sakın gitme
Bir çift camı gözlük diye taktım
Bir daha semtine gelmek istemem
Bir dokunuş bir an seni sevmek
Bir dügah ninniyi dinlerken
Bir düğün kurulur bir ışık yanar
Bir gülücük güzel yüze ancak bu kadar yakışır
Bir iki üç marş haydi koşun çocuklar (Koşun çocuklar)
Bir Karadeniz oyunu oynayalım
Bir kuş ağzında bir haber
Bir Nihavend şarkıdır ayrılığımız
Bir ömrü geçirmiş gibi sevda durağında
Bir rüya sarhoşluğu içindeyim şimdi ben
Bir rüzgar esti başımda
Bir sararmış solmuş defter içinde...(*)
Bir sen oldun selamıma selam veren tek yoldaş
Bir sıcak gülüşe hasret yalnız sen değilsin dostum
Bir tatlı ürperti bir gizli rüzgar
Bir telaş içinde geçiyor günler
Bir tutuk sevdada dil özlemler içinde
Bir volkandan yok bir farkım
Bir yar sevdim etekleri yeldirme
Birkaç sarı çiçekle gözlerin doldu
Bize aşina biri var biri
Bıktım seni düşünmekten
Bu beden bir yaş ağaç kurut sultanım kurut
Bu gönül iyinin güzelin yeridir
Bu koca yaşlı dünyada biri sevenleri korur
Bu yoldur pınar yolu
Bugün can hayaline dalmak içimden geldi
Bülbül ötmez güller açmaz bahar gelmiş diyemem
Bulut bulut geçer nisan hare hare parça parça
Bulut saflığına gün aklığına