Eyüp Uyanıkoğlu

Aşıklar için bir meclis kurulsa burada yerim yok deyip giderim

Beni üzüp de niçin halime gülüyorsun

Bir mektup gelse gurbetten pullar seni hatırlatır

Geçti ömrüm bitti rüya şimdi bahçem tarümar

Geçtik bu kadar sevgiliden mihneti kaldı

Gel kalbime gir gel bak bölüm bölüm

Gelirim diyordun aman gecikme

Gözlerim yollarda yıllardan beri

Her gördüğün yerde iki yakamdan öyle tutup tutup gelme üstüme

Her zaman öterdin ne oldu bilmem

Nasılsa dönecek diye bekleme bindiğim gemiyi yaktım dönemem

Ne bahçemde gül kaldı ne bağımda sümbülüm

Ne sensiz olurum ne senden uzak

Ömrüm sana feda olsun dile benden ne dilersen

Özlerim ben seni seninle bile

Peteksiz bal olur mu seven hiç yorulur mu

Sanma ki unuttum vefasız seni

Seni nasıl özlerim bilmez misin he canım (a canım)

Sevgi yalan derler niye var mıdır hiç böyle seven

Sormayın gönlümün kimdir sahibi

Söz gümüşse sukut altın diyerek susma sultanım

Şu gönül bahçemden kaç mevsim geçti

Şu gönül sazının koptu telleri

Şu yorgun başım ile bir ömür boyu yatsam

Yalnız geçen her geceyi dilimdeki tek heceyi

Yanakların nar alında bir çiçeksin sen dalında

Yollarda yürü de kar kış demeden