Erol Köker

Beni yalnız bırakıp gittiğin akşam güzelim

Canan okuyor aşkın ilahi sesidir bu

Geçti hicranlarla ömrüm türlü yasla solmadım

İnleyen kalbim benim artık emellerden uzak

Kemanlar ağladı neyler inledi

Maziyi unut artık kül olana kadar yak

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sevginle kalbimi dolduran sensin

Sürmeli ceylan mısın o ne güzel bir bakış

Titreyen dudaklar buruşuk yüzler

Unuttum çiğdemler açan baharı

Usandırdım mı aya gül- cemali arz-ı halimle

Yıllarca çile çektim hasret çektim bitmedi