Dursun Karaca
80 eser
Adını anmaya varmıyor dilim her şey bitti diyen sen olmadın mı
Albümlerden resmini alıp gitme ne olur
Ankaralı bir sevgilim olmalı ben yoldayken saatleri saymalı
Aşardım sevginle en yüce dağı
Ateşi anarken yanmak gerek
Başlamadan bitti bizim sevgimiz
Beni mi unuttun yollar mı uzun
Binlerce kez sesleniş kah yalvarış kah deyiş (MEVLANA)(*)
Binlerce kez sesleniş kah yalvarış kah deyiş (MEVLANA)(*)
Bir genç var bu şehirde kalbi sevda taşıyor
Bir sevda uğruna bitti her şeyim
Bir uzun soluk yaşam bir ışık bir yudum su
Bu aşka son verip veda etmeden
Bu gece her şeyi anladım artık
Bu simsiyah saçlarım bir gün hep ağaracak
Bu yaban ellerde sensiz yaşarken
Bugünlerde çok bunaldım çok dertliyim bilmelisin
Can bendende var oldukça (*)
Çıkmıyor aklımdan veda sözlerin
Dönüp baktım ardıma kaybolan yıllarıma
Dünyada bizi kim ayırır birbirimizden
Ellerin elimi bıraktığında gözlerinde yaşlar gülümsemiştin
Geceler boyunca hayal kurarsın
Geçen güzel günler aklına gelir (*)
Gezinir mehtabın ışıyan tülü (GÜZEL KADIKÖY)
Gittiğin o uzak yerden ne olur bir haber gönder
Gönlümde bir ateşi yakarak gidiyor (*)
Gözlerime hüzün çöktüğü zaman
Gözüm görmez elim tutmaz ne yaparım sensiz burda
Gözümde birikmiş yaş tanburumda efkarsın
Günü geceye kattım bin hasret bin ümitle
Güzellerin içinde birincisin güzelim
Hançerleyip yüreğimi böyle gitmek de var mıydı
Her gün bir başka dert başka bir acı
Her şey güzel kalmalı yolumuz ayrılsa da
Her şeyi bitirip gittiğin o gün
Her şeyi bitirip gittiğin o gün
Hiç anlatamam ben sana sevdamı lisanla
İlk geldiğin yere bir daha gel de bırak seyredeyim
Istırapla geçip giden yıllarım
Kalbime gir orda kal çıkma sakın aklımdan
Kara sevdalara saldın kara gözlüm beni sen (*)
Kışları baharları koyları yalıları
Meğer hep yalanmış sözleri yarin
Mızrabın dokundukça udunun tellerine
Nasıl unutursun geçen günleri
Ne güzel tesadüf seneler sonra
O güzel gözlerinin rengine daldım güzelim