Cahit Deniz

Alamaz kimse yerini inan bana sen başkasın

Bahçemdeki tek çiçeksin gönlümdeki kelebeksin

Bahçendeki gonca gülmüş

Bakışır gözler sevgiyle hazla

Bana aşkı öğretensin

Bana kıştan söz etme

Benim adım hüzün güzelim ben seni güldüremem

Bir gelincik tarlasında seni gördüm sen bahardın

Bu alemde tek yaralı sen misin gönül

Devirirdim dağları okyanuslar aşardım

Gecemi günümü seçemez oldum

Gözünde yaşlarla sitemin kime

Gurbet mi hasret mi nedendir bilmem

Hani yağmurlu bir gündü ikimiz de ıslanmıştık

Her derde bir çare var da sensizliğe bulamadım

Kaderim deli rüzgar nerden eser bilinmez

Kime baksam hep karşımda hayalin durur

Mehtap olup gir kalbime her gece

Özlem dolu gönlüm desem gelir misin gelir misin

Sana nasıl hasretim ne özledim bir bilsen

Seni gördüm güller açdı içimde

Üzgünüm sana bin dereden su getireceğime

Yıllar sonra bir gün adım anılmış