Bilge Özgen
363 eser
Çektiğim bunca hasret bir gün bitecek sandım
Çiçek çiçek açmış bahar dalısın
Çiçek sensin gönlümde
Çiçeklerin gözü vardı gözünde
Çizilmemiş atlaslarda gidilmemiş bir yer varmış
Çık artık içimden usandım senden
Dağlar arasında bir pınar görsen
Dediler zamanla hep azalırmış sevgiler
Değdi ince teline gönlümün hüzün
Deli rüzgar gibi girdin dünyama
Deliler gibi sevdi heder etti ömrümü
Deniz yıldızları koynuna almış
Dert oldu kalbime eşkiya kalbim
Dilinde bir yeni sevda şarkısı
Dinmez anılardan bana her mevsim esen yel
Dışardı kar yağıyor evimiz ne kadar sıcak
Dudağımda kaldı buruk bir gülüş
Duman duman tütüyorum o yaktığın yerdeyim ben
Dün sabah denize seni anlattım
Dur böyle el gibi çekilip gitme
Dürüst olacağım büyüyünce
Efil efil es bakalım
Ege kıyılarında bir incidir Marmaris
El basması yazma sevgim kenarında duygu işli
Eli darda yüzü arda (Şu dünyada yalnız kalan eller)
Elif kızın yüreğinde ateş var
Elinde sımsıcak yar eli varken
Elini ver ellerime Akdenize kaçalım
Eller güzel gözler güzel
Ellerini uzat bana tutunacak dalım olsun
Elveda tatlım elveda hayatım
Emsalsizi tarif etmek marifet
En güzel günlerim yanında geçti
Esen yel kayan yıldız nereye de böyle nereye
Eski dostum yalnızlığım geri döndü gittiğin gün
Evvel zaman içinde geçmiş zaman içinde
Ey aşk bütün kalbimle sana geldim al beni
Ey canıma cananım- Ey her sabah ve her akşam
Geceleri kaldırım dost sesi verir
Geçip gitme eller gibi şu gönlümü yol eyleme
Geçti bahar geldi yazın turnam senin sunam senin
Gel bütün şarkılar bizim olsun
Gelişinle aydınlanır yüreğim ellerime çiçek dolar gül dolar
Gelişinle başladı gidişinle bitmedi
Giden günlerin ardından seni düşündüm dün gece
Gizli bir tılsım vardı bakışlarında
Göklere uçalım gel de sevgilim (*)