Bilge Özgen
363 eser
Beni böyle sevgisiz koyup gitme ne olur
Bilmem hangi deniz hangi okyanus
Bilmem hatırlar mısın ikimizde çocuktuk
Bilmem ki hangimiz daha yorgunuz
Bilmeyenler başımız göklere ermiş sanacak
Bilmiyor musun seni çok sevdiğimi
Bir annenin iki yavrusu varmış
Bir ay doğuyor ufkuma ya Rabbi şükür
Bir bahar sabahı yeşil kırlarda
Bir bahar şarkısı ahengini vermiş sesine
Bir başka sevgiyi hiç düşünmedim
Bir çiçeği bir de seni
Bir deli rüzgardır sevda dediğin ne zaman esecek belli olmuyor
Bir eski şarap lezzeti buldum dudağında
Bir eski şarkıda hayale daldım
Bir evimiz varmış güya perdeleri pembe oya
Bir gölge gibi peşimde biri beni bırakmıyor
Bir goncasın rengin al boyun ince uzun dal
Bir gurbet şarkısında dünü yaşadım
Bir güzel hayal gibi yaşandı biter oldu
Bir hayran bakıştır fazlası değil
Bir ışık var gözlerinde görüyorum(Sen olmasan ben olmazdım)
Bir kere sorsan beni gökteki yıldızlara
Bir masal bir öykü belki bir roman
Bir sevda masalı anlat gönlüme
Bir seven kalb nasıl ağlar
Bir tatlı hayal gördük o yaz geçti uyan
Bir uçan halım olsa
Bir umut çiçeğidir sır dolu papatyalar
Bir varmış bir yokmuş masalmış hayat
Bir yanımda baharsın bir yanımda yaz
Bıçak gibi kesip bütün bağları gideceksen eğer bir dakika dur
Borçlusun bana zaman
Bu bir dilek çeşmesi dediler bana
Bu sabah bir bakış koysan pencereme
Bu sabah ilk defa beyazlar giydim
Bu şehirde bir kadın var çaresiz
Bu sevdanın şiirini ben yazdım
Bu sevgiye gönlümü dar sanmıştım
Bu yalan dünyada seven yok gibi
Bugün sevdiğin gibi yarında seveceksen gelirim
Bugün yardan haber geldi
Bugün yine masmavi pırıl pırıl gökyüzü
Bülbülün gülü hep senin
Bulutlar dökülür toprağa düşer
Bütün olanlar yalan bütün gördüklerim hayal
Çalsın sazlar dolsun bütün kadehler
Can verirdim bir tek güzel sözüne