Arif Sami Toker

Dayanacak dermanım tükendi bitti

Dost bi-perva felek bi-rahm devran bi-sükun

Dostlar kime dad edeyim felekten

Doyamam ki sevgine seni sevdim bir kere

Düşme peşime benim çapkın

Düştüm yine ateşlere bilmem ki ne yapsam

Duydum beni unutmuş yeni aşk arıyormuş

Efkarlıyım bu gece içelim dostlar

Elçi ol canana bir selam söyle

En derin sevgilerde gizli bir ayrılık var

Engelleri aşdım geldim

Erişti nev-bahar eyyamı açıldı gül-i gülşen

Eski günleri an güller takarak

Esmer yüzün bu sabah akşamlarından güzel

Ey saba canana bir selam söyle

Ey saki camında nedir bu esrar söyletir efsane-efsane beni

Ey sevgili hasretim sana

Feryad ediyorum içimi dökmek için

Gam çekme güzel nolsa baharın sonu yazdır

Gece mi rengini çalmış o kara gözlerin

Geceler hiç bitmiyor artık sabah olmuyor

Gel ey fasl-ı baharan maye-i aram-ı habımsın

Gel sevgilim son ümit yalnız sendedir artık

Geldi yine güzelim yaz (İSTANBULA HASRET)

Geldim ocağına düştüm

Gerçi ben şimdi boğazdan uzağım

Gitmez gözümden yaşlar

Gönül her gördüğün dildare birden müptelasın

Görmez gözüm sen olmadan bir yeri

Gözlerim yaşı revan oldu sen gideli

Gözlerin bana dalsın iki elin avcunda

Gözlerinin rengine bayıldım gülüşüne

Gözümde kulağımda dudağımda canımda...

Gül bir daha ruhum yine güllerle bezensin

Gül sevdiceğim gül yüzünün gülleri açsın

Gülmedim dünyaya geldim geleli

Gülzara salın mevsimidir geşt ü güzarın

Gurbet yollarında garip yolcuyum

Harab oldu cismim temelden harab

Hasretin dağlar gibi büyüyorken içimde

Hasretle yanar gönlüm gurbette akşam oldu

Hava

Hava

Hava

Hava

Hayata hiç doymadan

Haydi gönül gidelim yolcu yolunda gerek

Hazan oldu kalbimde sarardı geçti bahar