Alaeddin Şensoy
163 eser
Ağaran saçlarımla alnımdaki çizgiler
Ağlamışım gülmüşüm kırılıp dökülmüşüm
Ağlatıp küstüreceksen boynumu büktüreceksen
Akşamla ben dost oldum gündüzleri yastayım
Alnımın yazısına kader dediler
Anlatması çok zor anlatamam ben
Aşığın bakışına güneşin yakışına
Aşık mıyım bilmem neyim
Aşıkların kaleminden dökülen bir şiirsin (*)
Aşk ateşi çoktan sarmış bacayı
Aşk bağından çiçek verirsin diye
Aşk dolu yılları koydum sıraya
Aşkı içtik ballar gibi
Aşkınla her akşam içerken seni
Aylar var ki hasretinden düşmüyorum artık gama
Aynada bu gece bir gelin gibi yüzümü yeniden çizmek istedim
Ayrılığın üstünden seneler geçse bile
Bahar vakti gelecektin
Bahçemizde gonca güller soldu gitti gelmedin
Bana gel sevgilim ol kalbime gir diyemem
Bazen kış bazen baharla
Beni böyle bekletme gönlünde misafir et
Beni sen çoktandır unutsan bile sevda masalımız dinlenir olmuş
Beyaz tene siyah sorma
Biliyorsun bir zamanlar seni ne çok seviyordum
Bilmem ki bu gurur bu kibir niçin
Bir aşk yaşamıştım yıllar öncesi
Bir bahar diledim bir gönül için
Bir damla sevgiyi mumla ararken
Bir darıldık bir barıştık acılarla çok yarıştık
Bir garip aşığım bilenim yoktur
Bir güneşe bir de sana bakamam
Bir şarkı yazıyorum bu son şarkım olacak
Bir sen anlıyorsun benim dilimden
Bir sonbahar günüydü bırakıp da gidişin
Bir zamanlar sevgi dolu gönlüm vardı çaldın benden
Bırakıp giderken düşünme beni
Boğazımda bir hıçkırık dudağımda dua oldun
Bu resmimi bayram günü çekmişim
Bütün dünya duysun diye-bu şarkıyı sana yazdım
Büyüleyen gözlerinle yeşil yeşil bakıyorsun
Cama vuran damlalara gönüldeki şarkılara
Çaresiz günlerimde dermanımı verensin
Çektiğim acıları tatmadı Mecnun bile
Cemreler düşünce toprağa suya içimde o eski kor alevlenir
Çiçek açar gönlümde
Çok sevdim seni çok sevdim inan
Çöldeki susuz kervanı serinleten pınar gibi