Akın Özkan
351 eser
Eriyor çılgın alevlerle bu gönlüm yanıyor
Ey ezelden ebede tarihi şanlı yurdum
Ey gözlerinin rengini deryadan alan kız
Ey güz güneşim bağlı kalıp ahd ile anda
Ey nihal-i işve bir nevres -fidanımsın benim
Ey şimdi ela gözleri süzgün sesi şakrak
Ey Türk ey güneş oğlu yurdun güzellik dolu
Fırsat yarat Allahı seversen bana bir gel
Gece yarısından sonra masmavi bir odada yudum yudum seni içmek ne güzeldir
Gel ey seher yeli gel gel baharı söyleşelim
Geldin diye yer gök yeni bir bayramı kutlar
Gerçekle gözgözeydi yanılmaz biriydi o
Geri vermez bana yıllar yılı aldıklarını
Gölgen görünse gözlere bin türlü fer gelir
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde
Gönül aşık oldu sana
Gönül coşar ince ince
Gönüllerde taht kurdun oldun gerçek bir ece
Gördüm ol meh duşuna bir şal atıp lahurdan
Gözden ırak olsan da gönül sendedir her dem
Göze aldım güzelim aşkın için darı bile
Gözlerim yanıyor hatırasıyla
Gözlerin var sanki bitmez bir baharım var benim
Gözüm gözlerden kıskanır şirin yüzünü
Güne yaklaş geceden kendini kurtar güzelim
Günlerce yaşlar döktü ağlayan gözlerimiz
Gurubun kızıl rengi alev alev ruhumda
Güzel annem yüzün ay sözlerin ayet gibi
Güzelim zehre gerek yok bana yettin bu gece
Hangi deryalarda yüzdük taşmayan bilmez bizi
Hani sevdaya dalıp cennete yaklaştığımız
Hasretim sonunda tükenip bitti
Hasretinle yana yana bu ayrılık yetti cana
Havva Anadan beri Allahın baş eseri
Hele gel gör ne yarım kaldı bu ömrüm ne tamam
Hüsnünle bu kadar niçin öğündün
İçelim gel acılardan yaralardan kaçalım
İçimde tül tül uçarken sen ey sihirli kadın
İki sevdalı yürek düşlere dalmış ne güzel
İnleyen bir nağme vardı tanburunda dün gece
İyilikler yücelikler dolu Tanrım
Kader gecemle gecem meskenimle sırdaştır
Kara bahtım diye ah eylemenin var mı yeri
Kara bahtımda yeşil görmedim aktan soğudum
Kara bahtımdan uzaklarda yağan kar gibisin
Kara kız ah yaramaz kız kara kız